Bruno Fernandes scoorde in de zes Premier League-wedstrijden van dit seizoen drie keer en gaf één assist, maar zijn cijfers liggen ver onder het niveau van vorig seizoen. Het is nog maar zeven weken geleden dat de aanvoerder van Manchester United in de Manchester Opera House de PFA Player of the Year-prijs voor 2025-26 in ontvangst nam. Die prijs won hij na een indrukwekkend seizoen, waarin hij de Premier League- en Football Writers’-prijs ook al had gewonnen.
Fernandes eindigde het vorige seizoen met negen doelpunten en 21 assists, waarmee hij een Premier League-record evenaarde dat tot dan toe gedeeld werd door Thierry Henry en Kevin De Bruyne. In de laatste elf wedstrijden van dat seizoen was hij goed voor twaalf van de 21 doelpunten van United, door zelf te scoren of door ze voor te bereiden. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar de Champions League, na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige Portugees betrokken bij negen van de twaalf doelpunten.
Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995-96, toen hij in zes opeenvolgende wedstrijden scoorde, waarvan vijf keer met één doelpunt van zijn team.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij,” vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben er erg trots op.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets belangrijkers dan dat.”
Die woorden hebben nu extra betekenis, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers vallen de statistieken van dit seizoen flink tegen.
Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United elke minuut gespeeld. Hij scoorde drie keer en gaf één assist, allemaal tegen Ipswich, in de tweede wedstrijd van het seizoen. Dat is tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.
De cijfers zijn wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Toen speelde hij echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten per wedstrijd, gemiddeld 3,3. Zijn beste was 3,5 in 2020-21. Het aantal schoten op doel is echter het op één na laagste van zijn tijd bij de club, gemiddeld 0,8 per wedstrijd. Ook zijn kansencreatie, gemiddeld 2,5 per wedstrijd, is de op één na laagste van zijn periode op Old Trafford. Vorig seizoen kwam hij op 4,0.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrij voor het doel van Ipswich zette. Vorig seizoen was Fernandes gemiddeld goed voor één grote kans per wedstrijd.
Oorzaak of symptoom
De combinatie van Fernandes’ cijfers en zijn algemene betrokkenheid verklaart misschien deels waarom United uit de eerste zes wedstrijden slechts zes punten haalde. Het is de slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van de malaise bij United, of een symptoom ervan?
Ook zijn fitheid is onzeker. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige speler van Sporting “met pijn speelde”. Fernandes was daarna echter fit genoeg om in de laatste twee interlands van de extra break weer mee te doen. Eerder voltooide hij de volledige 90 minuten bij de 4-0 overwinning op het Azerbeidzjaanse kampioen Sabah FK in de Champions League.
Trainer Michael Carrick ziet het niet als een probleem, terwijl hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had last van iets, maar dat gebeurt vaak,” zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er vrijwel overheen, was op de training van vanochtend erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Tegen het eind van vorig seizoen, toen Fernandes op zijn productiefst was, speelde Benjamin Šeško regelmatig als spits, terwijl de veteraan Casemiro het middenveld van United ankerde. Van de negen competitiedoelpunten die Šeško in 2026 scoorde, bereidde Fernandes er vier voor. Vanaf 1 februari bereidde Fernandes bovendien vier van de laatste vijf doelpunten van Casemiro voor als speler van United.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Šeško en Casemiro node wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage loopcijfers van United komen doordat de 34-jarige deze zomer naar Inter Miami vertrok. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen, in de wetenschap dat United bij balverlies in de omschakeling niet makkelijk overspeeld zou worden.
Wat Šeško betreft: zijn nieuwe scheenbeenblessure verlengt een periode van weinig betrokkenheid die sterk wordt gevoeld en waarvoor nog geen einddatum bekend is.
De clubleiding negeerde de roep om extra aanvallers deze zomer en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd bij Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de rol in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield. De twee vonden nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt dat beperkend. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar het lijkt wel dat zijn besluitvorming eronder lijdt.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes een ongelooflijke 23 minuten nodig om één pass te voltooien.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in zijn elftal heeft. Hij voegde daar echter genoeg voorbehouden aan toe om te laten merken dat het uitsluiten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten opkomt.
United moet echter beter gaan presteren, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet presteren.
“Bruno is een topspeler,” zei Carrick.
“Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je zo’n periode.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en hij zal dat in de toekomst weer doen, daar bestaat geen twijfel over.”